|
|
|
Najstarsze
dokumenty świadczące o obecności pionierów
polskich pochodzą z 1893 roku. Pierwsi
osadnicy podejmowali prace w kopalniach, na
wielkich farmach i przy budowie linii
kolejowej. W 1914 roku założona
została pierwsza polska organizacja -
Towarzystwo Wzajemnej Pomocy - Która
istniała od 1923 roku.
W latach
1925-30 osiedliło się w Calgary
kilkadziesiąt polskich rodzin .
15listopada 1931 roku powołano
do życia Towarzystwo Polskie w Calgary,
zwane Polonia lub tez Klubem Polskim.
W tym samym czasie zorganizowano bibliotekę
, a dla dzieci powołano Szkółkę Polską.
W końcu 1946 roku przybył do Calgary
pierwszy kontyngent żołnierzy polskich,
uczestników walk na frontach drugiej wojny
światowej, z I i II Korpusu. Wkrótce
założone zostało Stowarzyszenie Kombatantów
Polskich, Nr 18. Lata osiemdziesiąte
były czasem osiedlania się wielu rodzin w
ramach emigracji "posolidarnościowej".
|
|
Początki
duszpasterstwa Polaków sięgają roku 1899.
Prowadzone było przez oblatów ,
redemptorystów i księży diecezjalnych.
Starania o księdza polskiego na stale
o o kościół polski, podejmowane były
wcześnie. W 1913 roku biskup Emil
Legal zapisał , że Polacy w Calgary, choć
nie posiadali własnego kościoła, to
gromadzili się na wspólnej modlitwie i
posługiwał im o. Antony Sylla, OMI z Canmore.
W 1914 roku czynione były plany budowy
polskiego kościoła. Dzięki staraniom
biskupa John'a T.Kidd wśród redemptorystów
posługujących w Calgary 1929 roku znaleźli
się Polacy, ks. Izydor C. Shalla i ks.
Joseph Knapik. Znana jest tez działalność
Kanadyjczyka polskiego pochodzenia ks.
I.Ritza.
|
|
W 1952 roku
przebywał w Calgary biskup Józef Gawlina.
Uznając wspólnie z miejscowym biskupem
potrzebę obecności polskiego duszpasterza,
umożliwił wyjazd z Anglii do Calgary ks.
Leonowi Trawickiemu. Zmarł on tragicznie 10
sierpnia 1956 roku.
|
|
Nastepnym był
ks. Władysław Słapa , były duszpasterz z Rio
de Janeiro, który od 1955 roku przebywał w
Washington, D.C. Przybył on do Calgary
w październiku 1956 roku i podjął zadanie
posługi duszpasterskiej rodakom. Przyczynił
się do zakupienia ukraińskiej cerkwi na
pierwszy kościół dla wspólnoty polskiej. Ks.
Słapa zmarł nagle 14 września 1957 roku.
|
|
W niedzielę, 8
grudnia 1957 roku , przybył do Clalgary i
rozpoczął posługę ks. Jan Otlowski. Był on
pierwszym księdzem z Towarzystwa
Chrystusowego do którego poprzez
biskupa Gawline zwrócił się biskup Francis
P. Caroll i powierzył duszpasterstwo Polaków
w Calgary. Po przybyciu do Calgary ks.
Otłowski natychmiast przystąpił do
organizowania polskiej parafii. W niedziele
2 marca 1958 roku odbyło się poświecenie
kościoła, zakupionego krotko przed śmiercią
ks. Słapy. Wkrótce do pomocy
duszpasterskiej ks. Otłowskiemu przybył brat
Marian Pankanin. przez rok , od 1963 do 1964
obowiązki proboszcza pełnił ks. Józef
Smyczyk i przekazał je ponownie ks.
Otłowskiemu.
|
|
Z napływem
kolejnych grup imigrantów postanowiono
wybudować nowy, większy kościół. Oficjalny
Komitet Budowy Kościoła związał się 10
listopada 1963 roku. Zakupiono działkę w
pobliżu zabudowań uniwersyteckich. Budowę
kościoła pod wezwaniem Our Lady Queen of
Poland (Matki Bożej Królowej Polski)
rozpoczęto w 1967 roku a poświęcenia
kościoła pod zmienionym tytułem Our Lady
Queen of Peace ( Matki Bożej Królowej Pokoju)
dokonał 20 kwietnia 1968 roku o. Stanisław
Wachowicz, OMI, w obecności Administratora
Diecezji Calgary, ks. Paul O'Byrne,
który wkrótce potem został mianowany
biskupem Calgary po zmarłym biskupie Caroll.
|
|
Wielkim
przeżyciem dla polskiej parafii i całej
społeczności polonijnej Calgary oraz
południowej części Alberty były uroczystości
milenijne i Nawiedzenie Obrazu Jasnogórskiej
Królowej Polski w 1966 roku.
|
|
Dzięki
staraniom Ks. Otłowskiego , 17 marca 1968
roku rozpoczęły posługę w parafii
Siostry Dominikanki, które między innymi
pełniły funkcję katechetek i nauczycielek,
organistki i zakrystianki.
|
|
W 1968 roku
proboszczem został mianowany ks.
Stefan Kaczmarek a asystentem ks. Stanislaw
Kuczaik. Nadzwyczaj trudne warunki
mieszkaniowe spowodowały złożenie przez nich
rezygnacji z pracy w Calgary 1969 roku.
|
|
W listopadzie
1969 roku rozpoczął posługę proboszcza Ks.
Edward Mroczynski, a jego asystentem został
ks. Józef Calik. W 1970
zakupiony został okazyjnie dom , sześć.
kilometrów od kościoła , na mieszkanie dla
duszpasterzy. Ks. Mroczynski starał
się spłacić dług zaciągnięty na budowę
kościoła oraz zbierał fundusze na budowę
plebani. Po otrzymaniu pozwolenia ,
rozpoczęto budowę plebani w czerwcu
1974 roku i po kilku miesiącach została ona
oddana do użytku. Poświecenia
sali dokonał ks. Wojciech Kania , przełożony
generalny , 21 września 1974 roku.
|
|
31 marca 1976
roku podpisana została umowa miedzy Diecezja
Calgary a Prowincja
Północnoamerykańska Towarzystwa
Chrystusowego, w której biskup powierzył
chrystusowcom prowadzenie duszpasterstwa
parafii polskiej w Calgary.
|
|
Dnia 7 maja
1977 roku proboszcz wspólnoty , ks.
Mroczyński, przedstawił parafianom plany
budowy sali parafialnej dla 280 osób. Po
przygotowaniu planów i zebraniu części
funduszy, w następnym roku rozpoczęto budowę.
|
|
W 1979 roku ,
po dziesięciu latach pracy w Calgary Ks.
Mroczyńskiego zastąpił ks. Kuczaik, tym
razem jako proboszcz. Z wieloma
zadaniami przejął również zadanie
dokończenia budowy sali parafialnej.
Uroczyste poświecenie nowego obiektu odbyło
się 28 czerwca 1980 roku. Ks. Kuczaikowi ,
proboszczowi parafii , pomagali kolejno jako
asystenci: Ks. Ogórek, ks. Domaszkiewicz, ks.
Rembarczyk i ks. Tkaczyk.
|
|
Lata 1981-
1986 były czasem wielkiego wzrostu
społeczności polonijnej . Kryzys gospodarczy
i stan wojenny w Polsce spowodował masowe
osiedlanie się w Kanadzie polskich uchodźców
ze względów politycznych i ekonomicznych.
|
|
2 września
1984 roku przed kościołem poświecony został
pomnik papieża Jana Pawla II, upamiętniający
wizytę, która złożył w Calgary 15 lat
wcześniej - 3 września 1969 roku. jako
kardynał Krakowa.
|
|
Poświecenie
pomnika odbyło się w czasie przygotowań do
papieskiej pielgrzymki w Kanadzie, która
rozpoczęła się 9 września 1984 roku.
|
|
14
października 1986 roku parafia gościła
Prymasa Polski kardynała Józefa Glempa.
Wieczorem Prymas przewodniczył Mszy św. w
kościele, a następnie wziął udział w
uroczystym bankiecie w Domu Polskim.
|
|
W listopadzie
1988 roku zaskoczone zostały prace związane
z dobudowaniem biura parafialnego , sali
spotkań i garaży oraz unowocześnieniem
zakrystii.
|
|
W 1989 roku
proboszczem został mianowany ks Zbigniew
Olbryś. Pełnił on obowiązki proboszcza
do września 1994 roku. W 1991 roku ks. Obrys
i ks. Dąbrowski otrzymali pozwolenie na
odprawianie mszy św. w języku polskim w
kościele Św. Antoniego. Kościół ten
znajduje się na południu Calgary. Pierwsza
msza sprawowana była 3 marca 1991 roku o
godzinie 5:00 po południu. W pracy
duszpasterskiej pomagali ks. Olbrysiowi
asystenci: ks. Zych i ks. Kociołek.
|
|

|
Staraniem ks.
Olbrysia została umieszczona w kościele , w
ołtarzu głównym , kopia obrazu Matki Bożej
Częstochowskiej.
3 maja 1992 roku poświecona została w
kościele Kaplica Pamięci Narodowej ,
zaprojektowana przez ks. Michała Kamińskiego.
|
|
21
października 1992 roku zmarł nagle ks.
Arkadiusz Boryczka , który przebywał w
kościele jako rezydent od roku 1991. Pogrzeb
ks. Boryczki odbył się w poniedziałek , 25
października 1992 roku. Pochowany został na
cmentarzu St. Mary w Calgary.
|
|
Rok 1993
zaznaczony został potrójnym jubileuszem: 17
marca - 25 rocznica przybycia do Calgary
Sióstr Dominikanek; 20 kwietnia - 25
rocznica poświecenia kościoła; 23 maja -
zloty jubileusz kapłaństwa ks. Otłowskiego.
|
|
Po pracy w
Calgary ks. Olbryś postanowił udać się do
pracy misyjnej do Grodna na Białorusi.
17 września
1994 roku obowiązki proboszcza przejął ks.
Jan Michalski. W wywiadzie dla kuriera
Polonijnego w Calgary powiedział :"Musze
powiedzieć z dużym uznaniem , że Calgary
jest bardzo aktywna parafia . Wiele rzeczy
się tu dzieje . Oczywiście trudno porównywać
parafie licząca 200 rodzin ( bo w takiej
poprzednio pracowałem ) z parafia ponad 1000
rodzin. Aktywne i dynamiczne życie parafii
zasługa wielu lat duszpasterstwa
poprzedników. My staramy się tylko
kontynuować i w miarę możliwości poszerzać
i rozwijać. "( Kurier polonijny , 12
czerwca 1997)
|