2111 Uxbridge Dr. NW
Calgary,AB
Canada
T2N 3Z3

office (403) 289-0111
fax (000) 289-9752

Sakramenty

LITURGIA CHRZTU

Jak wybrać imię dla swojego dziecka ?

O nadaniu dziecku imienia mówią rodzice na długo przed jego zjawieniem się na świecie; w przypadku dziecka pierwszego toczą przeurocze na ten temat dyskusje, często już w okresie narzeczeństwa. Kryteria są najrozmaitsze. Będzie miało ładne imię! Inni kierują się także względem fonetycznym: imię nie może kończyć się na spółgłoskę, jeżeli nazwisko zaczyna się od tej samej spółgłoski.

W stosunku do przykładowo wymienionych form selekcji w zasadzie nie można mieć zastrzeżeń. Spojrzawszy na rzecz przez pryzmat chrztu, wciągną rodzice w rachubę z pewnością również inne kryteria. Zaraz będzie mowa o konieczności nadawania imion Świętych, pomyśli w tym miejscu niejeden Czytelnik, dodając przy tym uczenie: "Skoro przez chrzest dziecko zostaje oficjalnie oddane w pieczę Bożą, zyskując nawet autentyczne Boże dziecięctwo, po cóż jeszcze kuratela jakiegoś tam Świętego Pańskiego?" Odpowiedzmy zaraz, iż nie wchodzi tu w grę obawa, jakoby łaski Bożej było za mało. Chrystus chce jednak przyjść do nas poprzez społeczność Kościoła. Stale podkreślana tu bywała  myśl, że chrzest wszczepia w Kościół, a zatem i w ten Kościół, który już ukończył stadium swego pielgrzymstwa, a teraz cieszy się chwałą niebiańską. Świadomość posiadania w chwale wiekuistej nosiciela swojego imienia ma duże znaczenie dla życia chrześcijanina. Jezus wylicza swym uczniom rzeczy, z których cieszyć się nie powinni, a potem powiada: "Cieszcie się z tego, że wasze imiona zapisane są w niebie" (Łk 10,20).

Urzędy stanu cywilnego prowadzą księgi, w których zapisywane są imiona obywateli. I tylko zapisani w tych księgach mają prawo korzystania z wszystkich przywilejów danego miasta i państwa. Używając przenośni: I w niebie wyobrażamy sobie tego rodzaju rejestry tam zapisanych, co dla chrześcijanina jest powodem do największej radości. Psalm 69 (W. 29) obrazowo mówi o straszliwym wyroku: "Niech będą wymazani z księgi żyjących i niech z prawymi nie będą zapisani".

Nikt nie może rodzicom wzbronić nadania dziecku imienia, jakiego sobie życzą (piękno naszych imion polskich i słowiańskich!). Jeżeli jest to jednak imię nie posiadające swego "przedstawicielstwa" w niebiańskiej Księdze Żywota, wówczas świadomi sprawy rodzice wybiorą imię Świętego jako drugie dla swego dziecka.

Dzisiaj popularne są dwie tradycje nadawania imienia dziecku: 1. chrześcijańska, 2. rodzinna.

Jak się wybiera rodziców chrzestnych? 

Rodzice łamią sobie poważnie nad tym głowę: Komu sprawić tę przyjemność? Kogo by tym honorem spośród naszych krewnych i znajomych zaszczycić? Zadając sobie serię tych i tym podobnych pytań przeskakują rodzice w swym rozumowaniu jedno "niepozorne, maleńkie ogniwo": raptem zapominają o swym dziecku. Ojciec chrzestny będzie jego ojcem chrzestnym; matka chrzestna będzie jego matką chrzestną. I oto momentalnie zmienia się punkt widzenia.

Rola rodziców chrzestnych nigdy nie polega, a przynajmniej polegać nie powinna, na zastępowaniu i wyręczaniu rodziców naturalnych. Zaistnieją jednak sytuacje, kiedy to rodzice poczują się osamotnieni, a może i bezradni w określonych trudnościach, kiedy to będzie należało podjąć ważną dla dziecka decyzję życiową. I wtedy to w ich horyzoncie myślowym winny jawić się sylwetki rodziców chrzestnych. Wynika stąd wniosek, że rodzice chrzestni to swego rodzaju mężowie zaufania w życiu rodzinnym. Oto pytania pomocnicze: Jakie cechy charakteru zdobić winny osobę, przed którą wasze dziecko mogłoby "wylać swą duszę"? Stanąć u jego boku w zwrotnych i granicznych chwilach jego życia? Czy wśród kandydatów na chrzestnych dostrzegacie ludzi mogących waszemu dziecku służyć przykładem zdrowego życia moralnego i intelektualnego?

Próbując poważnej odpowiedzi na te pytania zobaczymy, że z pola naszego widzenia pierzchnie taki "walor" chrzestnych jak ich zamożność. Dziecko w swym życiu nie będzie potrzebowało ich podarunków, lecz ich pełnej oddania obecności i świadectwa ich wiary.

Jaki jest sens obecności chrzestnych przy chrzcie dziecka?

Ujmując rzecz z ludzkiego tylko punktu widzenia, należy zwrócić uwagę na tę okoliczność, że instytucja rodziców chrzestnych nie jest kwestią ludowego obyczaju. Swymi korzeniami sięga ona najgłębszych pokładów ludzkiej egzystencji. Ażeby żyć, każdy z nas potrzebuje codziennie czyjejś pomocy. Tym bardziej stawiamy odpowiedzialne osoby u kołyski i przy chrzcielnicy, w których to momentach tak bardzo zależy nam na szczęściu dziecka.

Ponadto rodzice chrzestni są oficjalnymi przedstawicielami Kościoła, w którego życie włączone zostaje dziecko. Powinni to być ludzie świadomi swej przynależności do Kościoła. Rodziców chrzestnych zainteresuje zapewne pytanie: Jak mają się zachować w trakcie samej ceremonii chrztu w kościele? Odpowiedzmy na to pytanie, poznając ryt chrztu.

Rodzice chrzestni stoją stale blisko rodziców dziecka i służą im pomocą.

LITURGIA CHRZTU

1. Przy powitaniu

Na pytanie kapłana skierowane do nich: "Czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tego dziecka w wypełnianiu ich obowiązku?" odpowiadają: "Jesteśmy gotowi". Po rodzicach znaczą czoło dziecka krzyżem.

2. W liturgii Słowa Bożego

O ile rzecz została uzgodniona z duszpasterzem, mogą być lektorami i przeczytać czytania biblijne i włączyć się w modlitwę powszechną odmawiając odpowiednie wezwania, na przykład "Błagajmy Boga za to dziecko, aby miłowało Pana całym swoim sercem, całą duszą, całym umysłem i ze wszystkich sił, a bliźniego swego jak samego siebie". Albo: "Błagajmy Boga, abyśmy wszyscy tutaj obecni dawali temu dziecku świadectwo naszej wiary".

3. Podczas ceremonii chrztu

Razem z rodzicami wypowiadają chrzestni potrójną formułę wyrzeczenia się zła oraz potrójną formułę wyznania wiary.

Razem z rodzicami odpowiadają na ostatnie pytanie kapłana, czy chcą, by dziecko otrzymało chrzest: "Chcemy".

Nakładają dziecku białą szatę, która to funkcja należy raczej do matki chrzestnej. Ojciec chrzestny zapala i podaje świecę.

4. Modlitwy końcowe przy ołtarzu

Udają się z kapłanem i rodzicami dziecka do ołtarza, gdzie wspólnie odmawiają Modlitwę Pańską.

 

Według: Sakrament chrztu. Liturgia, teologia, Pismo święte, red. A. Skowronek, Księgarnia św. Jacka Katowice 1973, str. 66-68.

SAKRAMENT POJEDNANIA  W PARAFII MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POKOJU

WPROWADZENIE

 

     Sakrament Pokuty (zwany też Sakramentem Pojednania lub Spowiedzi Świętej) jest źródłem Bożego Miłosierdzia i przebaczenia za grzechy jakie popełniliśmy po Chrzcie Świętym. Jezus Chrystus przebacza nam grzechy poprzez posługę kapłana. W znaku przebaczenia Jezus darzy nas swoim pokojem, odpuszcza grzechy, wtedy gdy żałujemy za nie, i postanawiamy wynagrodzić Bogu naszą modlitwą i wyrzeczeniami.

Sakrament pokuty nazywany jest również Sakramentem Pojednania, ponieważ pomaga nam na nowo uzyskać pokój nie tylko z Bogiem, ale także z ludźmi których zraniliśmy naszymi grzechami. Gdy przystępujemy do Sakramentu Pojednania, uznajemy, że jesteśmy grzeszni i prosimy o przebaczenie Boga i Wspólnotę Kościoła, ponieważ Kościół również zraniony został naszymi grzechami.

     Wypowiadanie sakramentalnej formuły przebaczenia jest częścią sakramentalnej posługi księdza na mocy przyjętego Sakramentu Kapłaństwa.

PRZYKAZANIA KOŚCIELNE

     Jedno z przykazań kościelnych zachęca nas do częstego przyjmowania Komunii Świętej i regularnego korzystania z Sakramentu Pokuty.

FORMY SAKRAMENTU

     W praktyce Kościoła znane są obecnie trzy formy Sakramentu Pojednania:

1. Spowiedź indywidualna.

2. Wspólne nabożeństwo pokutne z indywidualną spowiedzią penitentów.

3. Spowiedź powszechna i ogólne rozgrzeszenie (tylko w nadzwyczajnych wypadkach za zgodą miejscowego biskupa.)

W naszej parafii praktykowana jest pierwsza forma Sakramentu Pokuty - spowiedź indywidualna.

PRZYGOTOWANIE DO SAKRAMENTU POKUTY

     Przygotowanie do Sakramentu Pokuty prowadzone jest dla dzieci w drugiej klasie szkoły podstawowej. Duszpasterz wraz z katechetami i rodzicami przygotowuje dzieci do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej.

Dla dorosłych, zainteresowanych przyjęciem Sakramentów Inicjacji Chrześcijańskiej, istnieje specjalny roczny program obejmujący przygotowanie do Spowiedzi, Komunii Świętej i Bierzmowania, który kończy się zwykle w czasie Liturgii Paschalnej w Wielką Sobotę (w parafiach kanadyjskich RCIA).

WARUNKI DOBREJ SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ

 

By właściwie przeżyć Sakrament Spowiedzi Świętej, należy pamiętać o następujących warunkach:

  1. Rachunek sumienia. Przez kilka minut przypomnij sobie grzechy popełnione od ostatniej spowiedzi. Pomyśl o swoim życiu w świetle Jezusowego Przykazania Miłości, Dziesięciu Przykazań Bożych i Przykazań Kościelnych.
  2. Żal za grzechy. Wzbudź szczery żal za popełnione grzechy. Żal za grzechy jest warunkiem uzyskania Bożego przebaczenia.
  3. Mocne postanowienie poprawy. Nie ma prawdziwego żalu za grzechy bez mocnego postanowienia poprawy i zmiany swego życia.
  4. Spowiedź szczera. Wszystkie grzechy muszą być szczerze wyznane na spowiedzi św.
  5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. Wypełnij nie tylko tę symboliczną, zadaną przez spowiednika pokutę, ale od siebie poświęć więcej czasu na modlitwę i podejmij zadanie uczynków miłosierdzia.

RYT SAKRAMENTU POJEDNANIA

Przystępując do Spowiedzi Świętej pamiętaj o następującej kolejności:

v      Pozdrowienie

v      Znak Krzyża Świętego

v      Powiedz kiedy była Twoja ostatnia spowiedź

v      Czytanie fragmentu Pisma Świętego (możliwość)

v      Wyznanie grzechów

v      Wysłuchanie rady duchowej spowiednika

v      Przyjęcie pokuty

v      Akt żalu

v      Modlitwa rozgrzeszenia- w ciszy uczyń znak Krzyża Świętego i odpowiedz "Amen"

Po wyjściu z konfesjonału pomódl się w ciszy i podziękuj Bogu za otrzymaną łaskę przebaczenia.

 

ZAPAMIĘTAJ 

     Do Spowiedzi Świętej w kościele Matki Boskiej Królowej Pokoju można przystąpić w soboty od godziny 5:00 do 5:55 po południu, oraz pół godziny przed każdą Mszą Świętą. Spowiedź kończy się 5 minut przed rozpoczęciem Mszy Św.  

     W czasie Adwentu i Wielkiego Postu wyznaczone są dodatkowe godziny Spowiedzi Świętej, podawane w Biuletynie.

Parafianie mogą również skontaktować się z księdzem i uzgodnić inny czas spowiedzi indywidualnej.